Zomerevenement Nederlandse Marieholm Vereniging
(publicatie in NMV Verenigingsblad 2 van 2003)
Lemmer, 16 en 17 augustus 2003

Lemmer was ons 1ste weekend met de Marieholm Vereniging;  verleden jaar waren we nog druk met de transitie van surfen naar kajuitzeilen. Oefenen met het schipperen en zeilen! Om actief binnen de vereniging ervaring en kennis(sen) op te doen, hadden we toen al besloten deze zomer wel aan het Marieholm zomervenement deel te nemen.

Zo voeren we met de Johanna op vrijdag 15/8 om kwart voor zeven uur de Marina Muiderzand uit. Helaas had schipper zijn slaap nog niet uit, was vergeten dat de 1ste regel bij het motorvaren is: heel voorzichtig gasgeven. Dit leidde tot de destructie van het stuurboord navigatie licht door de boxpaal. Een slecht begin!  Om op tijd in Lemmer te arriveren besloten we, in verband met de windrichting, de tocht aan te vangen met mechanische voortstuwing. Dit hebben we volgehouden tot en met het Naviduct bij Enkhuizen. Na de sluis werden om half één grootzeil en fok gezet en ging het, met een mooie windkracht 4 uit het noordwesten, richting Lemmer. Met zo’n wind loopt de Johanna als een trein. De warme zon en tweemaal een tijdlang een mooie deining, komende van de Afsluitdijk, veroorzaakten mooie zeiluren. Tot ons genoegen! Onder de Zuidfriese kust haalde de wind nog wat aan en maakten we en snelheid van ruim boven de 6 knopen, met als top op de GPS een SOG van 6,8 knoop. Om half vier waren we in de Lemster buitenhaven en de derde Marieholm die daar afmeerde. De Monsun met de jongste deelnemer (18 maanden) aan het weekend Lemmer lag voor ons afgemeerd. Vrijdagavond lagen er 11 Marieholms in de haven.

De volgende ochtend arrriveerden nog 2 schepen, wat het aantal deelnemers voor het weekend op 13 bracht.
Zaterdagmorgen was er nog tijd voor boodschappen en snel rondje Lemmer te voet. Om half twaalf werden de wedstrijdinstructies nog even uitgedeeld en lazen we voor het eerst van ons leven over een “gate’start. Van een driehoeks baan hadden we wel eens eerder gehoord. Er waren 3 wedstrijdjes gepland, elk van 2 rondjes. Voor het eerst in het bestaan van de Marieholm vereniging zijn s’ochtends de nieuwe wedstrijdboeien uitgezet, op het brede water voor het welbekende, historische Tacozijl stoomgemaal. Eénmaal in het oog gevangen, voldoen de boeien prima. Mooi helder Plastimo geel, zo’n anderhalve meter hoog op het water.

Tja en dan de wedstrijden. We dachten dat we wel aardig de wind in de zeilen konden houden. (anders lig je bij het surfen òf voor- òf achterover in het water) Maar dat viel tegen.
De wind in de zeilen houden is nog wat anders dan snelheid maken. En er was heel weinig wind, afgezien van een vlaagje zo nu en dan: een ‘Simmertwirke’ heet dat op zijn Frysk, kan uit alle windhoeken komen.
Bij de eerste wedstrijd werden we toch verrast door de ‘gate’start  en door onze voorligger. Ondanks dat deze stug doorzeilde, besloten  we toch maar te keren en de startboei aan bakboord te passeren. En als we nog niet laatste lagen, dan wel na deze manoeuvre bij weinig wind. We kwamen als laatste door na 2 rondjes.

De 2de start ging al veel beter, we zeilden vlak achter het startschip om, en moesten toen snel oploeven voor een aantal aan lij liggende starters. Toch enige nervositeit met zo ineens vier, vijf schepen om je heen. Ondanks dat we dus redelijk gestart waren, lagen we voor de 1ste boei al weer achter aan. Maar het geluk lachte ons echter toe tijdens de tweede ronde, want 3 of 4 concurrenten waren ver van de 1ste boei weggekruist toen de wind draaide en de boei voor ons ineens bezeild was. De Johanna rondde de indewindse boei als nummer 4 (van achteren). Edoch snelden 2 boten ons vlak voor de finish nog voorbij, zij hadden een ruime slag gemaakt, wij dachten dat we het net konden bezeilen. Verkeerd dus. We hielden  toch 1 concurrent achter ons!

Met de laatste race ging de start voor ons doen goed, midden in het veld, zonder indringen, maar bij de 1ste boei was iedereen al weer ver weg. Op de relatief kleine baan lagen we na 2 rondjes anderhalve boei achter de winnaar!  (misschien 2 boeien).

In het overall klassement toch voorlaatste geworden, maar dit resultaat werd alleen geboekt omdat nummer laatst in twee races de weg was kwijtgeraakt. Onze komplimenten voor diegenen waarvan we nog heel veel kunnen leren.

Op de terugweg naar Muiderzand hebben we nog lang zitten filosoferen over de oorzaken van dit echec. Ik geef u een paar: de Johanna ligt veel te diep in het water vanwege: bagage voor een maand, eten en vooral drinken, het gewicht van de bemanning (w.o. de schipper van 120 kg), alle veiligheids artikelen (2 ankers met ketting), het gereedschap, de 3 soorten brandstof, de remmende werking van de onderwater epoxi van Doornbos, de aangroei van het onderwaterschip, de bolle zeilen (waarschijnlijk net zo oud als Johanna), de mastkromming, foto’s maken voor het verslag, de (on)kunde van de schippers  en de adviezen van de bemanning (we schipperden elk een wedstrijd en functioneerden daarnaast als dwingende adviseurs).

Kortom, alleen maar ‘opportunities’, zoals dat zo mooi heet, voor verbetering. Let op volgend jaar!  Toch was deze voor ons 1ste wedstrijd leuk om te doen, een hele ervaring, maar je moet wel een paar boten in de buurt hebben (niet te dichtbij) als competitie.

Het Marieholm diner vond plaats in ‘le Connoisseur’, schuin tegenover de jachthaven. Dat was erg gemakkelijk,vooral na afloop. Voor de aankleding van de zaak hadden de Lemsters hun oude Skutsje doormidden gezaagd, de beide helften lagen als decoratie buiten en binnen in het restaurant. Zou het skutsje niet snel genoeg geweest zijn...... Het diner was gezellig, er is met gelijkgestemden altijd veel te babbelen over het zeilen, de Marieholms, de avonturen, het wad op en met een hapje en een drankje kent gezelligheid geen tijd. Ook is dit een gevolg van de unieke mix van leden binnen de Marieholm vereniging: jong en oud, ervaren zeilers en newcomers, techneuten en knutselaars en een uniek bindmiddel: de mooie Marieholm IF,  26 en 32. En de instelling om ervaring met elkaar te willen delen. Daar kun je  als vereniging veel mee!

Maar, het weekend gaat verder. De zondagochtend liep wat uit, door het wat langer slapen, koffiedrinken of gewoon een keer geen haast hebben. Hierdoor begon het middag programma te laat en voor zeilers is dat natuurlijk jammer.
Na rondvraag was besloten een toer/wedstrijd rondje te varen om een drietal boeien net buiten Lemmer met als startlijn de havenuitgang tussen het landbaken en de loswal van het industrie terrein.
Gezien onze terugkeerplanning en de windverwachting voor maandag en dinsdag besloten we na de 1ste boei koers te gaan zetten naar Lelystad en de wedstrijdleiding werd aldus geïnformeerd.

Ook op zondag, ondanks dat er een bemanningslid vertrokken was, een kleinere voorraad eten en drinken, lag Johanna nog steeds te diep on de anderen te kunnen bijhouden. Alhoewel, met een geboomde genua lukte dit een tijdje wel. Maar door windschiftingen hebben we de boom toch maar vroegtijdig ingehaald. En daarmee liep de vloot Marieholms weer ver voor ons uit. Toen we om 13.30 uur, na de SK 12, koers zetten naar het zuiden, hadden de voorste schepen de volgende boei al weer te pakken.

Onkundig van de uitslag van de toerwedstrijd hadden we een vlotte en mooie reis naar Lelystad. Wat toch weer opvalt is dat je eigenlijk maar weinig schepen tegenkomt als je midden op het IJsselmeer of de Markerwaard zeilt.  Om half zeven lagen we afgemeerd bij Deco Marine. Ons zelf tracterende op een etentje bij Jan Goos, zagen we om kwart voor negen in de schemering de Hydra met Rob Gerritsen binnen varen. ’s-Maandags na het passeren van de Houtrib, stond er een wind die de Nek boei en Hoorn bereikbaar maakte en lagen maandagavond in de Grashaven in een box van 2,4 meter breed, erin gevaren met een windje B3 achterop, zonder een paal te raken.......

Ook de Windzang van Ferdinand Postma lag al weer afgemeerd in Hoorn. Wandelend door Hoorn, zagen we in de Oude Haven nog een passerende 32, eentje met een semi flushdek (of is dat een 28?)
Dinsdags zijn we met een mooie halve wind naar  Muiderzand gezeild, het einde van een mooi lang zeil weekend, 118 mijl gevaren en het is dan alsof je weken bent weggeweest.

Ik kijkt nu naar buiten (29/8), het heeft de hele nacht en ochtend geregend, het is 15 graden in Brabant. Maar we mogen niet klagen over de zomer 2003: de zon en de wind dit  jaar.                                             

Bemanning “JOHANNA”   

< Vorige		Volgende >